Lama to rodzaj ssaka należącego do rodziny wielbłądowatych i pochodzącego z Ameryki Południowej. Hodowana jest przede wszystkim ze względu na mięso oraz wartościową wełnę. Po raz pierwszy została opisana dokładnie w 1800 roku. Co warto wiedzieć o tych plujących stworzeniach? Oto kilka wybranych ciekawostek. 

1. Dorosła lama jest w stanie osiągnąć nawet do 250 kg wagi i ponad 100 cm wzrostu. Zwierzęta te zostały udomowione już wiele lat temu przede wszystkim ze względu na mięso oraz wełnę.

2. Wyróżnia się kilka ras lam, które różnią się od siebie gabarytami, umaszczeniem, a także temperamentem. Jednak do najbardziej znanych zalicza się lamę andyjską. 

3. Ludzie na ogół unikają bezpośredniego kontaktu z lamami ze względu na ich plucie, które nie należy do najprzyjemniejszych doświadczeń. Warto jednak dodać, że plują najczęściej wtedy, gdy pragną odpędzić się od adoratorów. Drugim powodem plucia jest chęć spałaszowania jedzenia innej lamy. Plują wówczas, by zdezorientować i zwinnym ruchem zagarnąć nieswoją porcję jedzenia. 

4. W stadach obowiązuje pewna hierarchia. Najwyższej znajduje się zawsze najsilniejszy samiec, który musiał o swoją pozycję zawalczyć. Bardzo często można zaobserwować grupy samców, które są wobec siebie dosyć agresywne. Kopanie i uderzanie szyjami to powszechny sposób na zyskanie przewagi w grupie. Ustalenia hierarchii w grupie to bezustanny proces, który cały czas się zmienia. Osobnik znajdujący się na czele grupy może zostać zdegradowany, jeżeli przegra potyczki z innym samcem. 

5. Wełna lamy jest szorstka i przez to uważana jest za gorszą pod względem jakości od wełny alpak. Nie zmienia to jednak faktu, że wytwarza się z niej zarówno elementy wystroju wnętrz, jak i ciepłe ubrania. 

6. Lamy są niezwykle przydatne na pastwiskach pełnych owiec. Hodowcy bardzo często wykorzystują te inteligentne zwierzęta do zaganiania oraz pilnowania swoich kolegów i koleżanek z pastwiska. 

7. Średnia życia lamy żyjącej w hodowli to 15-25 lat. Te żyjące na wolności na ogół nie przekraczają 20 roku życia. Więcej o tym znajdziesz na: zwierzakinadpotokiem.pl/lamy-ciekawostki

8. Ciąża lamy trwa aż jedenaście miesięcy. Młode tuż po urodzeniu zaczynają uczyć się życia w zupełnie nowych warunkach. Nauka chodzenia zajmuje im na ogół nie więcej niż godzinę. W tym samym czasie dowiadują się, że od tej chwili ich jedynym pożywieniem będzie mleko matki, które należy ssać. Będą karmione przez matkę przez następne pół roku. 

9. Lamy, podobnie jak alpaki, są wykorzystywane w zajęciach terapeutycznych dla dzieci z ADHD oraz innymi zaburzeniami. Badania wykazały, że w niektórych przypadkach kontakt z tymi zwierzętami może znacząco wpłynąć na poziom zaburzenia. 

10. Lamy zaliczają się do grona chorowitych zwierząt. Poza niebezpieczeństwami czyhającymi na nie na wolności bardzo często muszą zmagać się również z rozmaitymi infekcjami. Ich układ immunologiczny nie chroni ich skutecznie przed bakteriami i wirusami. 

11. Lamy bywają bardzo kapryśne i znane są z bardzo ograniczonej cierpliwości. W takich sytuacjach wykazują się niebywale komicznym zachowaniem, upadając teatralnie na ziemię i odmawiając posłuszeństwa. W takich sytuacjach najlepiej przeczekać gorszy nastrój lamy, bo w chwili uniesienia nie zmusimy jej do powstania i przemieszczenia się do miejsca docelowego. 

12. Posiadają żołądek składający się z trzech komór. Dzięki takiej budowie bardzo sprawnie radzą sobie z trawieniem przyjmowanych treści i zamienianiem ich w niezbędną energię. 

13. Odchody lamy często wykorzystywane są jako naturalny nawóz. Co ciekawe, nie wydają właściwie żadnego zapachu, co dla wielu hodowców jest niemałą zaletą tego zwierzęcia. 

14. Lamom zdarza się pomylić człowieka z przedstawicielem swojego gatunku. W takim spotkaniu traktują człowieka jak inną lamę, z którą czasami trzeba będzie rywalizować. W takich sytuacjach mogą pojawiać się agresywne zachowania. 

15. Lamy znajdują się w narodowych symbolach Peru. Mieszkańcy tego południowoamerykańskiego państwa traktują lamy jako wizytówki kraju, z czego turyści bardzo chętnie korzystają. Na straganach z pamiątkami niemal zawsze natkniemy się na lamy w postaci maskotek czy breloków. 

16. Lamy przyczyniły się bardzo do rozwoju na terenie Boliwii. Pierwszym miastem zasilanym prądem było La Paz, a udało się to osiągnąć głównie dzięki energii wytwarzanej ich łajna. 

17. W wielu peruwiańskich miejscowościach potrawa z lamą w roli głównej uchodzi za największy przysmak. Najczęściej mięso jest serwowane w postaci wysmażonego steka z dodatkiem ziemniaków i świeżych warzyw. 

18. W krajach Ameryki Południowej lamy są traktowane jako zwierzęta juczne. Bardzo często można zaobserwować całe łańcuchy lam transportujących na swoich grzbietach ciężkie ładunki. 

19. Śpiew samic najczęściej skierowany jest do młodych. Konkretne melodia oraz intonacja pozwala samicy komunikować się z dziećmi. 

20. Dorosłe osobniki porozumiewają się za pomocą mowy ciała. Wyrażają uczucia poprzez konkretne ruchy ogonem lub uszami. 

Co takiego jedzą lamy?

 

Głównym składnikiem diety lam są trawy. Ale nie myślcie sobie, że to takie zwykłe trawki z trawnika! Andyjskie trawy to prawdziwe cuda natury, przystosowane do ekstremalnych warunków. Lamy szczególnie upodobały sobie gatunki takie jak ichu czy paja brava. Te twarde, włókniste rośliny mogłyby się wydawać mało apetyczne dla nas, ludzi, ale dla lam są prawdziwym przysmakiem. Ich żołądki, podzielone na trzy komory, są doskonale przystosowane do trawienia tego typu pokarmu. O tym też pisaliśmy tutaj: zwierzakinadpotokiem.pl/co-jedza-lamy

Ale lamy to nie tylko trawożercy. O nie! Te sprytne zwierzęta nauczyły się wykorzystywać każdą dostępną roślinę, która może dostarczyć im cennych składników odżywczych. W ich menu znajdziemy więc również krzewy, mchy, porosty, a nawet niektóre gatunki kaktusów. Tak, dobrze przeczytaliście - kaktusy! Wyobraźcie sobie, jak trzeba być twardym, żeby jeść coś, co jest dosłownie najeżone kolcami. Ale lamy mają na to sposób - ich twarde podniebienia i grube wargi pozwalają im bezpiecznie skubać nawet najbardziej kłujące rośliny.

Co ciekawe, lamy mają też słabość do pewnych kwiatów. Szczególnie lubią żółte i fioletowe kwiaty różnych gatunków roślin andyjskich. Może to być związane z zawartością określonych mikroelementów w tych kwiatach, ale kto wie - może lamy po prostu mają artystyczne dusze i doceniają piękno wysokogórskiej flory?

Różnice między lamą a alpaką

Pierwszą rzeczą, która rzuca się w oczy, jest różnica w rozmiarach. Lamy to prawdziwe olbrzymy w porównaniu ze swoimi mniejszymi kuzynkami. Wyobraź sobie, że lama to wysoki, barczysty koszykarz, a alpaka to raczej drobny gimnastyk. Dorosła lama może osiągnąć wagę nawet 180 kilogramów i mierzyć do 1,8 metra wysokości w kłębie. Alpaka natomiast jest znacznie skromniejszych rozmiarów - waży zazwyczaj od 55 do 65 kilogramów i mierzy około 90 centymetrów w kłębie.
Ta różnica w gabarytach ma swoje praktyczne przełożenie. Lamy, dzięki swojej sile i wytrzymałości, świetnie sprawdzają się jako zwierzęta juczne. Mogą przenosić ładunki ważące nawet jedną trzecią ich masy ciała przez trudny, górski teren. Alpaki natomiast, ze względu na swoją delikatniejszą budowę, nie nadają się do dźwigania ciężkich ładunków. Ciekawe informacje na ten temat można przeczytać w tym miejscu: zwierzakinadpotokiem.pl/lama-a-alpaka-czym-sie-roznia

Fryzura ma znaczenie

Kolejna różnica, która rzuca się w oczy, to uczesanie naszych futrzastych bohaterów. Lamy mają stosunkowo krótką sierść na tułowiu, za to ich szyja i głowa pokryte są dłuższym, grubszym futrem. Często przypominają nieco nieogolonych hipsterów z modnych kawiarni. Alpaki natomiast wyglądają jak żywe pluszaki - ich ciało pokrywa gęste, miękkie runo, które może osiągać długość nawet 50 centymetrów!

Ta różnica w owłosieniu nie jest przypadkowa. Alpaki hoduje się właśnie ze względu na ich wyjątkowe włókno, które jest nie tylko niezwykle miękkie, ale także ciepłe i hipoalergiczne. Włókno alpaki jest cenione w przemyśle tekstylnym na całym świecie. Lamy natomiast, choć również posiadają wełnę, nie mogą się równać z alpakami pod względem jakości włókna.

Osobowość też się liczy

Czy zastanawiałeś się kiedyś nad charakterem zwierząt gospodarskich? Okazuje się, że lamy i alpaki mają zupełnie różne osobowości. Lamy to prawdziwe indywidualistki - są pewne siebie, niezależne i czasami nawet trochę aroganckie. Potrafią być uparte jak osły i nie wahają się wyrazić swojego niezadowolenia poprzez plucie (tak, dobrze przeczytałeś - plucie!).

Alpaki natomiast to łagodne, nieśmiałe stworzenia, które preferują towarzystwo swoich pobratymców. Są znacznie mniej skłonne do plucia niż lamy, chyba że czują się poważnie zagrożone. Alpaki to prawdziwe damy i dżentelmeni świata wielbłądowatych - uprzejme, spokojne i raczej wycofane.

Artykuł sponsorowany