„Leżący nie oznacza niegroźny” Profesor prawa karnego miażdży zawiadomienie na policjanta - bohatera
Obrona przed zamachowcem odpowiadała w pełni i do samego końca warunkom obrony koniecznej z użyciem broni palnej - uważa prof. Mikołaj Małecki. Karnista, który ocenił zachowanie policjantów unieszkodliwiających zamachowca w Krakowie, komentuje zawiadomienie do prokuratury o przekroczeniu uprawnień.
Prokuratura nie podejmowała postępowania z urzędu, ale wobec otrzymania zawiadomienia musi nadać sprawie bieg. Zgodnie z kodeksem postępowania karnego, ma 30 dni na przeprowadzenie postępowania sprawdzającego. Potem może wszcząć śledztwo lub odmówić z powodu braku znamion czynu zabronionego.
Głos w sprawie zabrał prof. Mikołaj Małecki, karnista UJ i autor profilu dogmatykarnisty.pl. Wykładowca akademicki przypomina, że akcja była odpieraniem „bezprawnego, bezpośredniego, terrorystycznego zamachu na życie wielu ludzi”, a sprawca „był skrajnie groźny, zdeterminowany, uzbrojony”.
Karnista zwraca uwagę, że po zderzeniu pojazdu napastnik „wysiada z auta i znów zaczyna strzelać, tym razem prosto do policjantów z bardzo bliskiej odległości”. W takich okolicznościach, jak zaznacza prof. Małecki, „taki zamach na życie człowieka mógł być odpierany w maksymalny dostępny sposób”.
Odnosząc się do wątpliwości wokół strzałów oddanych do napastnika, który znajdował się już na ziemi, profesor Małecki wyjaśnia kluczowe zasady obrony koniecznej. - Zamachowiec „leżący” nie oznacza „niegroźny”. Chwilę wcześniej pokazał, jak bardzo jest zdeterminowany. Nie wycofał się, gdy dostał taką szansę. Miał broń w zasięgu ręki, co spełnia warunki nadal trwającego, bezpośredniego zamachu na życie. Po drugie, obrona konieczna ma być skuteczna. Oznacza to między innymi, że ma być „dokończona" - dodaje.
Zdaniem karnisty policjant, który sam był ranny, „miał prawo kontynuować strzelanie, aż do uzyskania pewności, że zamachowiec już nie zagraża życiu ludzi”. - Pytanie nie brzmi, czy policjant MÓGŁ strzelać. Bo w sytuacji, w jakiej się znalazł, MUSIAŁ strzelać. Policjant musiał strzelać, bo był ostatnią osobą, która mogła realnie powstrzymać napastnika. Stojący z tyłu strażnicy nie mieli broni palnej. Partner leżał z ranami postrzałowymi. On sam też był ranny, czuł to i w każdej chwili mógł stracić przytomność.
W świetle przywołanej przez prof. Małeckiego dogmatycznej oceny prawa karnego - postępowanie prokuratury musi zakończyć się odmową, bo postawa policjanta odpierającego terrorystyczny zamach była legalna i konieczna do ocalenia ludzkiego życia oraz mieszcząca się w pojęciu obrony koniecznej.
bb
Oceń artykuł:
82 4Komentarze 8
