1 stycznia 1951 roku, na mapie Polski oficjalnie pojawiło się jedno miasto – Bielsko-Biała. Choć oba miasta od wieków żyły w symbiozie, to właśnie dzisiejsza rocznica przypomina o momencie, w którym rzeka Biała przestała dzielić, a zaczęła łączyć.

Choć formalne połączenie nastąpiło wraz z pierwszym dniem 1951 roku, symbolicznym momentem połączenia obu miast było wydarzenie z 21 stycznia. To wtedy odbyło się symboliczne otwarcie mostu na rzece Białej. Przez stulecia ta niewielka rzeka była barierą nie tylko administracyjną, ale i historyczną.

Biała oddzielała Bielsko położone na Śląsku Cieszyńskim (którego korzenie sięgają XIV wieku) od małopolskiej Białej Krakowskiej (rozwijającej się od XVI wieku, a posiadającej prawa miejskie od 1723 roku). Z chwilą połączenia, dawny punkt graniczny stał się sercem nowego, wspólnego miasta.

Decyzja z 1951 roku była naturalnym następstwem procesów, które trwały od dawna. Już w czasach Austro-Węgier oba miasta tworzyły jeden z najważniejszych ośrodków przemysłowych imperium, słynący m.in. z produkcji wysokiej jakości tkanin. Wraz z utworzeniem dwumiasta powstałe Bielsko-Biała zostało włączone do województwa katowickiego, co przypieczętowało związek z przemysłowym charakterem regionu.

Warto dziś, spacerując ulicami miasta, spojrzeć na nie jako na unikalny dwumiejscowy organizm. Bielsko - ze swoim średniowiecznym układem rynkowym i zamkiem oraz Biała - z pięknym ratuszem i kamienicami świadczącymi o jej rzemieślniczej tradycji. Dziś, po 75 latach, trudno wyobrazić sobie te dwa miasta osobno. 

bb

Na zdjęciu: most na rzece Biała/fot. ze zbiorów Książnicy Beskidzkiej