Nadczynność tarczycy, inaczej nazywana hipertyreozą, to jedna z częstszych chorób tego narządu. Charakteryzuje się wzmożoną produkcją hormonów tarczycowych. Sprawdź, jakie objawy towarzyszą nadczynności tarczycy i w jaki sposób lekarz ustala rozpoznanie tej choroby.

Objawy wskazujące na nadczynność tarczycy

Nadczynność tarczycy to choroba układu hormonalnego. W jej przebiegu dochodzi do zbyt dużej produkcji hormonów względem zapotrzebowania organizmu, a dokładnie trijodotyroniny (T3) i tyroksyny (T4). Związki te wpływają m.in. na metabolizm czy termogenezę (wytwarzanie ciepła), a ich produkcja kontrolowana jest przez przysadkę mózgową (hormon tyreotropowy -TSH). Jakie TSH przy nadczynności tarczycy? W przypadku nadmiernego stężenia hormonów tarczycowych poziom TSH we krwi maleje.

Na podejrzenie nadczynności tarczycy wskazywać mogą wzmożona potliwość oraz wilgotna i ciepła skóra. U chorych dochodzi do niezamierzonej utraty masy ciała, mimo że mają wzmożony apetyt. W dużej mierze przyczynia się do tego przyspieszona perystaltyka jelit i biegunki. Dodatkowo w wyniku choroby dochodzi do obniżenia tolerancji na wysokie temperatury, ogólnego osłabienia i wzmożonej męczliwości. To sprawia, że chorzy są niechętni do podejmowania wysiłku intelektualnego i/lub fizycznego. W nadczynności tarczycy pojawiają się nadpobudliwość nerwowa, drżenie rąk, kołatania serca i przyspieszona jego praca (tzw. tachykardia). Chorzy często zmagają się z bezsennością.

W ciężkich przypadkach dochodzi do powiększenia tarczycy (tzw. wole tarczycowe) i wytrzeszczu oczu. W przypadku kobiet z nadczynnością tarczycy może dojść również do zaburzeń miesiączkowania. Jak widać, hormony wytwarzane przez tarczycę oddziałują na funkcjonowanie niemal całego organizmu. Należy jednak zaznaczyć, że nie wszystkie wymienione objawy muszą się pojawić u osoby z nadczynnością tarczycy.

Jakie badania przy nadczynności tarczycy się wykonuje?

Leczenia nadczynności tarczycy podejmuje się endokrynolog. Specjalista ten zajmuje się zaburzeniami funkcjonowania układu dokrewnego. Lekarz przeprowadza z chorym szczegółowy wywiad i wykonuje badanie palpacyjne. Następnie kieruje go na badanie oceniające poziom stężenia hormonu tyreotropowego. Badanie to wykonuje się z krwi. Nie ma konieczności bycia na czczo, lecz z uwagi na zmienność dobową zaleca się zgłosić na nie w godzinach porannych.

Jeśli wyniki TSH będą niepomyślne, kolejnym krokiem jest ocena poziomu T3 i T4. Ważne, aby badania tego nie wykonywać w trakcie i krótko po zakończeniu leczenia heparyną. Lek ten stosowany jest przed operacjami, u osób unieruchomionych w wyniku urazu, poddawanych hemodializie oraz w leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. Wyniki T3 i T4 analizowane powinny być przy uwzględnieniu wcześniejszego pomiaru TSH.

Kiedy wyniki dotychczasowych badań są nieprawidłowe, profil tarczycowy zostaje poszerzony o kolejne badanie z krwi, jakim jest oznaczenie przeciwciał anty-TSHR, anty-TPO i anty-Tg, które skierowane są przeciwko antygenom tarczycy. W przypadku niepewności diagnostycznej lekarz zalecić może obrazowanie tarczycy, w tym głównie ultrasonografie narządu, a w różnicowaniu dokładnego podłoża choroby wykonywana może zostać scyntygrafia i inne badania.

Artykuł sponsorowany