Do połowy tego roku potrwają prace związane z rewitalizacją parku Włókniarzy i modernizacją placu Mickiewicza, któremu przywrócony zostanie historyczny układ ścieżek. W ramach inwestycji wzdłuż alejek w rejonie placu ustawione będą pergole, a park połączony zostanie z rzeką Białą poprzez budowę schodów z siedziskami i pomostem widokowym. Całość zwieńczy sensoryczny plac zabaw z ogrodem doświadczeń. W ramach inwestycji usuniętych zostanie kilkanaście drzew, część z nich ze względu na zły stan sanitarny.

Urząd Miejski w Bielsku-Białej ogłosił postępowanie przetargowe na modernizację placu Mickiewicza i rewitalizację parku Włókniarzy. Przedmiotem projektu jest m.in. przywrócenie historycznego układu ścieżek na placu, rewitalizacja parku i otwarcie rzeki dla mieszkańców. W tym celu usunięty będzie niezwykle inwazyjny rdest, który rośnie na brzegu rzeki.

Nie jest jednoznaczny stylowo

Park Włókniarzy zajmuje obszar o kształcie nieregularnym o szerokości ok. 40 m i długości ok. 1000 m. Teren zamknięty jest równolegle przebiegającymi alejami. Po wschodniej stronie przylega do koryta Białej, ale wgląd w ten malowniczy ciąg widokowy został zatracony. Po zachodniej stronie czytelne jest wnętrze krajobrazowe placu Mickiewicza z jego kompozycją podporządkowaną centralnie usytuowanemu pomnikowi.

Wnętrze to łączy podłużne założenie parku bulwarowego wzdłuż Białej z ul. Partyzantów. Pomiędzy ulicą i częścią bulwarową parku znajduje się teren zieleni przy dawnym lodowisku. Dobrze widoczny z południowej części parku jest modernistyczny pawilon lodowy. Jego osiowy fronton dominuje nad enklawą zieleni przy zbiegu Leszczyńskiej i Partyzantów. Park nie jest jednoznaczny stylowo. W części bulwarowej można się doszukiwać układu miękko prowadzonych ścieżek w manierze kaligraficznej.

Nie zachowała się osiowa kompozycja ogrodu na północ od terenów sportowych przed pierwotnym pawilonem lodowym, która widoczna jest na archiwalnych dokumentach. Pozostały fragmenty schodów obok pawilonu lodowego. Przebudowie uległ modernistyczny ogród placu Narutowicza, który w obecnym kształcie jest funkcjonalistyczną kompozycją lat 60.

Projekt zakłada modernizację przestrzeni poprzez przywrócenie układu historycznego na pl. Mickiewicza, układu alejek, pergole, odtworzenie schodów do pomnika, nasadzenia zieleni w parku - m.in. 118 drzew i kilkudziesięciu tysięcy różnych bylin i krzewów. Wyremontowane zostaną alejki (kostkę i asfalt zastąpi nawierzchnia przepuszczalna), które będą dopasowane do istniejącego, zabytkowego drzewostanu. Wymienione zostaną elementy małej architektury - latarnie, ławki i kosze na śmieci. Pojawią się m.in. poidełka dla zwierząt, stojaki na rowery, budki dla ptaków czy nietoperzy oraz schronienia dla jeży i płazów.

Skaczące dyski i balansujący kwiatek

W miejscu istniejącego placu zabaw projektuje się nowy, sensoryczny ogród doświadczeń. Nawierzchnia placu wykonana będzie ze zrębków drewnianych. Zainstalowanych zostanie na nim siedemnaście różnych urządzeń, m.in. skaczące dyski, balansujący kwiatek, tor przeszkód, chwiejące się naczynie, karuzela obrotowa, trąba powietrzna, huśtawki typu tarzan, słupek sensoryczny czy luneta „do obserwacji drzew i ukrytego w nich życia”.

Modernizacja zakłada połączenie parku z rzeką Białą poprzez budowę schodów z siedziskami i pomostu widokowego. Obecnie brzeg rzeki odcięty jest od parku poprzez gęsto porastającą roślinność, wśród nich rozrasta się gatunek inwazyjny - rdestowiec. Po jego usunięciu planuje się nasadzenie bylin i roślin okrywowych. Pomost będzie zlokalizowany nad płytą stropową istniejącego zbiornika żelbetowego i pokryty deskami ryflowanymi na konstrukcji stalowej.

Do pomostu prowadzić będzie ścieżka o nawierzchni mineralno-żywicznej odpowiadającej nawierzchni alejek w parku. Siedziska projektuje się w dwóch pasach po pięć sztuk przedzielonych schodami zejściowymi o szerokości 1,5 m. Zgodnie z projektem, siedziska będą w formie betonowych ścian o wysokości ok. 45 cm z wykończeniem krawędziakami z akacji.

Bartłomiej Kawalec

Zdjęcia i wizualizacje: APP Wowczak