Na początku tego roku nadzór prawny Urzędu Wojewódzkiego w Katowicach zakończył ocenę legalności zarządzenia prezydenta miasta o wyznaczeniu Jacka Krywulta na stanowisko członka rady nadzorczej w Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. w Bielsku-Białej. Kontrola nie wykazała nieprawidłowości.

Na mocy zarządzenia prezydenta miasta z 25 czerwca 2014 roku, podpisanego przez jednego z zastępców Jacka Krywulta, do rady nadzorczej spółki akcyjnej z większościowym udziałem gminy wyznaczony został obecnie urzędujący prezydent Bielska-Białej. Wobec upublicznienia sprawy w listopadzie ub. roku, Urząd Wojewódzki w Katowicach postanowił wszcząć kontrolę legalności zarządzenia.

Nie dotyczy prezydentów miast

Nadzór prawny wojewody śląskiego zakończył już czynności w tej sprawie. - Przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne zakazują osobom wymienionym w jej art. 1 i 2 (m.in. osoby zajmujące kierownicze stanowiska państwowe, kierownicy urzędów i jego zastępcy, pracownicy urzędów państwowych - przyp. red.), w okresie zajmowania stanowisk lub pełnienia funkcji, o których mowa w tych przepisach, zasiadania w zarządach, radach nadzorczych i komisjach rewizyjnych spółek prawa handlowego (art. 4 pkt. 1) - argumentują prawnicy wojewody.

Art. 6 ust. 1 przewiduje jednak wyjątki od powyższego zakazu. - Zakaz zajmowania stanowisk we władzach spółek, o którym mowa w art. 4 pkt 1 (zasiadanie w zarządzie, radach nadzorczych lub komisji rewizyjnych spółek prawa handlowego), nie dotyczy osób wymienionych w art. 2 pkt 1, 2 i 6-10 (m.in wójtów, burmistrzów lub prezydentów miast - przyp. red.), o ile zostały wyznaczone do spółki prawa handlowego z udziałem Skarbu Państwa bądź innych państwowych osób prawnych, jednostek samorządu terytorialnego, ich związków lub innych osób prawnych jednostek samorządu terytorialnego jako reprezentanci tych podmiotów. Osoby te nie mogą zostać wyznaczone do więcej niż dwóch spółek prawa handlowego - tłumaczy Joanna Swadźba, kierownik oddziału nadzoru prawnego.

Oceniają tylko legalność

Co przytoczone uregulowania oznaczają w praktyce? Zdaniem prawników wojewody, ustawodawca nie zabronił prezydentom miast wyznaczania samego siebie jako przedstawiciela miasta w gminnej spółce prawa handlowego. W myśl obowiązujących przepisów takim właśnie przedsiębiorstwem jest Agencja Rozwoju Regionalnego w Bielsku-Białej, której akcjonariuszami są m.in. bielska gmina (57,93 proc. akcji) oraz Skarb Państwa (21,96 proc.).

 - Nie można więc uznać, że zarządzenie prezydenta miasta Bielska-Białej z dnia 25 czerwca 2014 jest sprzeczne z prawem - brzmi ostateczny wniosek pokontrolny (działania nadzoru prawnego wojewody zapowiadaliśmy w artykule Będzie kontrola w Ratuszu). A etyczna strona zagadnienia? Do tego rodzaju analiz organ nadzoru samorządu nie jest uprawniony.

***

Z tytułu zasiadania w radzie nadzorczej Agencji Rozwoju Regionalnego w Bielsku-Białej Jacek Krywult od 27 czerwca do 21 września ub. roku uzyskał dochód w wysokości 5506,51 zł - wynika z oświadczenia majątkowego prezydenta miasta.

Bartłomiej Kawalec

Zasiadanie prezydenta miasta w radzie nadzorczej spółki z udziałem kapitałowym danej j.s.t.nie jest prawnie zabronione, niemniej jednak zawsze może wzbudzać uzasadnione kontrowersje i zastrzeżenia od strony etyczno-moralnej. Prezydent miasta otrzymuje bowiem wynagrodzenie za wypełnianie swoich ustawowych obowiązków, do których zalicza się nadzór nad gospodarką mieniem komunalnym. Z racji zajmowanego stanowiska reprezentuje on w podległych spółkach interesy majątkowe miasta - wykonuje zadania z tytułu nadzoru właścicielskiego - a zatem trudno jest uznać za racjonalnie uzasadnione, aby dodatkowo angażował się w działalność rady nadzorczej spółki dla zapewnienia sobie kolejnego źródła dochodu. Łączenie funkcji prezydenta miasta z zajmowaniem stanowiska w radzie nadzorczej spółki może być rozpatrywane poprzez pryzmat podejmowania dodatkowych zajęć, które podważają zaufanie wyborców do organów władzy publicznej (dr Waldemar Walczak, adiunkt, Uniwersytet Łódzki, Wiedza Prawnicza nr 2/2014 s. 25).