W swym malarstwie artysta wierny jest ekspresjonizmowi abstrakcyjnemu; w jego pracach przypadkowa plama jest elementem wyjściowym do tworzenia obrazu, a ekspresja i dynamika malarstwa wyrażane są poprzez gęstość formy lub jej rozrzedzenia. Artysta wierny jest awangardowemu myśleniu, zarówno w malarstwie, jak w spektaklach teatralnych, które tworzy.
Alexander Andrzej Łabiniec urodził się w 1930 roku. Studiował malarstwo, scenografię i reżyserię w ASP w Krakowie (dyplom w 1954 roku) oraz teorię barwy w Paryżu. W latach 1954–1996 był scenografem i reżyserem w Teatrze Lalek „Banialuka” w Bielsku-Białej. Zrealizował ok. 180 scenografii w polskich i zagranicznych teatrach lalkowych, dramatycznych, operach i operetkach oraz w TVP. W latach 1975–80 dyrektorował Galerii Bielskiej BWA w Bielsku-Białej. Do lat 90. był wykładowcą w Filii Uniwersytetu Śląskiego w Cieszynie (działania parateatralne). Uprawia malarstwo sztalugowe i projektowanie graficzne. Jest autorem kilkunastu wystaw indywidualnych w kraju i za granicą; m.in. w Teatrze Cricot 2 Tadeusza Kantora w Krakowie (1958), dwukrotnie w Bielsku-Białej (1959, 1992), w USA (1960, 1961), Hiszpanii (1989). Uczestniczył w wielu wystawach zbiorowych. Jest laureatem nagród artystycznych i odznaczeń państwowych; obok wielu nagród na polskich i zagranicznych festiwalach teatralnych otrzymał m.in. „Złotą Maskę” – za całokształt twórczości (1993) oraz „Ikara” – nagrodę Prezydenta Miasta Bielska-Białej (1993). Jest zapraszany do międzynarodowych jury – ostatnio (2003) Art-Film w Bratysławie.
O artyście napisali:
„(...) Alexander Andrzej Łabiniec znany jest przede wszystkim jako scenograf i reżyser. (...) Mniej znane jest malarstwo (...), ale dla artysty właśnie ono stanowi podstawę twórczości. W krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych studiował malarstwo u kolorystów (Pronaszko, Rzepiński, Gottlieb) i w Paryżu psychologię barwy, co niewątpliwie miało znaczenie dla jego sztuki. Równie silna była jego fascynacja abstrakcją, ale nie geometryczną, zimną, lecz tzw. ciepłą, liryczną (pokrewieństwo z takimi malarzami, jak Hans Hartung, Pierre Soulages, Georges Mathieu, Zao Wou-Ki). Koloryści wywarli na niego wpływ w sensie warsztatu malarskiego, taszyzmem zaraził się sam – poprzez kontakty z Francją. Duże znaczenie miał dla niego egzystencjalizm, który zaistniał w latach 50. W tym czasie A. Łabiniec zetknął się również z Tadeuszem Kantorem, Marią Jaremianką, Tadeuszem Brzozowskim. Znajomość ta zaowocowała wystawą indywidualną w sali teatru Cricot 2, w czasie której Kantor wygłosił dwugodzinny speech na temat jego malarstwa. (...) zawsze dążył do zmian, łamania konwencji i kanonów oraz poszukiwania tego, co nieodkryte. Jest to myślenie awangardowe i artysta jest wierny tym ideałom do dziś. (...) własne wystawy urządza rzadko, choć aranżuje wystawy innych artystów, m.in. Jerzego Nowosielskiego, Jana Dormana, Kazimierza Mikulskiego, Józefa Wilkonia, Jerzego Zitzmana. (...) Prawdziwego ducha awangardowego myślenia trzeba szukać w jego spektaklach teatralnych, w których ożywają przedmioty codziennego użytku, zmieniające swoje pierwotne funkcje, zmieniające się w postacie, znaki, symbole. I to wprowadza nas w pełni w świat jego niezwykłej wyobraźni.” Wystawa potrwa od 5 – 29 sierpnia 2004 Wernisaż wystawy: 6 sierpnia, godz. 18.30 Galeria Bielska BWA 43-300 Bielsko-Biała, ul. 3 Maja 11, tel./faks 033/ 812 58 61, 033/ 812 41 19 e-mail: [email protected], www. galeriabielska.pl dyrektor: Agata Smalcerz Galeria czynna: od wtorku do piątku w godz. 10.00–18.00, w soboty, niedziele i święta w godz. 10.00–16.00; ceny biletów: normalny – 6 zł, ulgowy, zbiorowy, rodzinny – 3 zł; w środy wstęp dla młodzieży szkolnej bezpłatny.