Obok Jasnej Góry w Częstochowie, Kalwaria Zebrzydowska to jedno z najpiękniejszych miejsc pielgrzymkowych w Polsce, odwiedzane przez rodaków i wiernych z całego świata. Milion ludzi rocznie odwiedza sanktuarium w Kalwarii Zebrzydowskiej, a sam papież Jan Paweł II to miejsce szczególnie wielbi i do Matki Boskiej Kalwaryjskiej się modli, i jak mówi wszystko jej zawdzięcza. Od stuleci Polacy pielgrzymują do Kalwarii polecić się Matce Boskiej.
Historia Kalwarii Zebrzydowskiej rozpoczyna się w roku 1600. Wojewoda krakowski Mikołaj Zebrzydowski buduje na górze Żarek (dzisiaj góra Ukrzyżowania) kaplicę Świętego Krzyża. Kaplica powstała na kształt i wizerunek modelu przywiezionego z Jerozolimy. W 1601 roku nuncjusz papieski Klaudiusz Rangoni poświęcił kaplicę a Mikołaj Zebrzydowski postanawia wznieść jeszcze kaplicę Grobu Chrystusa oraz mały klasztor oo. Bernardynów. Rok 1603, biskup krakowski i król Zygmunt III zatwierdzają akt fundacji i darowizny i kładą kamień węgielny pod nowy kościół i klasztor. Przełomowym okresem w dziejach Kalwarii są lata 1604-5 kiedy Mikołaj Zebrzydowski buduje Drogi Męki Pańskiej - od Wieczernika do Grobu Chrystusa, na wzór tych na Ziemi Świętej w Palestynie. W 1609 roku zakończono budowę kościoła i klasztoru z przekazaniem ich zakonowi oo. bernardynów. Lata 1605-1611 powstają nowe kaplice, ojcowie bernardyni prowadzą wiernych po świeżo wyznaczonych dróżkach i opowiadają o wydarzeniach z Ziemi Świętej i modlą się. W roku 1620 umiera fundator Mikołaj Zebrzydowski a dalszym opiekunem i budowniczym Kalwarii zostaje jego syn - Jan. Powstają dalsze budowle jak kościół Grobu Matki Bożej, dalsze kaplice. Jest rok 1641, klasztor otrzymuje obraz Matki Bożej, nazwany początkowo Płaczącym a później Cudownym. Odnotowuje się cudowne uzdrowienia. W roku 1667, obraz przeniesiony zostaje do specjalnej wyłącznie dla niego przeznaczonej kaplicy.
Wielką propagatorką odbudowy klasztoru była Magdalena Czartoryska, klasztor zawdzięcza jej nieustającą pomoc w remontach i utrzymaniu.
Osobny rozdział w historii klasztoru to zapoczątkowanie obchodów pasyjnych, odprawianych w Wielki Piątek. Słynne stają się procesje gdzie obok zakonników i pątników udział biorą osoby przedstawiające Chrystusa i apostołów, przy stacjach wygłaszane są kazania i odgrywane scenki z wydarzeniami pasyjnymi. Kalwaria nie ugina się wszelkim zakazom ze strony zaborcy austriackiego, okupanta niemieckiego czy potem reżimu komunistycznego, kontynuuje i rozwija swoją tradycję i gromadzi wiernych. W roku 1939 powstaje zakonne Seminarium Duchowne.
Dzisiaj Kalwaria kojarzy nam się nie tylko z pięknym klasztorem i zespołem budowli sakralnych a także z tradycyjnymi dróżkami, procesjami odpustowymi i misteriami pasyjnymi. Jan Paweł II, papież Polak, licznie obdarowywał klasztor i w roku 1979 nadał mu tytuł bazyliki mniejszej. Niech słowa papieża: ...pragnę u stóp Matki Bożej Kalwaryjskiej złożyć papieską różę, jako wyraz wdzięczności, i za to, czym była i nie przestaje być w moim życiu. -będą i dla nas drogowskazem i powinnością. Kalwarię docenił cały świat, została wpisana na listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego UNESCO. Sam klasztor dostosowuje się do nowoczesnych czasów, na jego terenie jest piękny i tani hotel, parkingi, wielki sklep z pamiątkami, do dyspozycji pielgrzymów przewodnicy, w organizacji klasztornego życia także dominują komputery. Naprawde warto odwiedzić to piękne i czarujące miejsce.