Około godz. 17.40–17.45 na placyku od strony ul. Mickiewicza, wśród czterech kilkumetrowych drewnianych konstrukcji w kształcie piramid, Edward Łazikowski zaprezentuje performance pt. „Jechać kołem”, przygotowaną specjalnie z okazji swojej obecnej wystawy w Bielsku-Białej pt. „Drabiniastość barier”. Warto być świadkiem tego wydarzenia, które stanowi preludium do zwiedzenia ekspozycji.
Nad przygotowaniem performance i urządzeniem ekspozycji artysta pracuje już od tygodnia. Styropianowe koło ma średnicę 4 metrów i trzeba mieć tylko nadzieję, że aura nie sprawi niespodzianki i nie zniweczy całej akcji (np. silny wiatr może uniemożliwić prowadzenie koła). Akcja „Jechać kołem” – a w zasadzie jej prawykonanie – została dwa dni wcześniej zarejestrowana na wideo w podmiejskich plenerach naszego miasta. Publiczność wystawy będzie mogła oglądać tę rejestrację w trakcie zwiedzania ekspozycji.
Wystawa Edwarda Łazikowskiego pt. „Drabiniastość barier”, to duża wystawa twórczości łódzkiego artysty obejmująca rysunek, rzeźbę i performance. Najbardziej spektakularne są obiekty Edwarda Łazikowskiego, zwłaszcza te budowane w plenerze, rozrastające się do ogromnych rozmiarów, zachwycające precyzją, ale i rozmachem wykonania. Często integralnym elementem tych utkanych z drewna, tkaniny i kamieni obiektów jest człowiek – model czy sam artysta lub zastępujący go manekin. Tak imponującą instalację – kilka ażurowych drewnianych piramid o wysokości ponad 5 metrów – artysta wykonał na placu przed zachodnią fasadą galerii.
Ciekawe są też fragtory Łazikowskiego (głównie reprezentowane przez fotografie, ale także poprzez rysunki i obiekty przestrzenne), jego obiekty z cyklu „Po-kazanie mody” oraz obrazy z betonu. Fragtorami, w teorii artysty, są dukty, tory, ślady; jednym słowem poruszające się formy przestrzenne, jak chociażby tor lotu jaskółki czy forma prostego walca odciśniętego w powietrzu przez jabłko spadające z drzewa.
Pokazane na wystawie obiekty (niektóre o bardzo dużych rozmiarach) Edwarda Łazikowskiego, z których większość ma swój rodowód w rzeźbie, nawiązują do codzienności i otaczającej nas rzeczywistości, a co za tym idzie – do natury, która stanowi pewne uniwersum. Jest to artystyczna konfrontacja – często dosadna, uwypuklająca zgrzebność i chropowatość otaczających nas rzeczy – z otaczającą nas rzeczywistością i naturą, stanowiącą uniwersalne odniesienie dla każdego człowieka.
Edward Łazikowski jest niezwykle cenionym artystą wśród znawców sztuki współczesnej. Urodził się w 1939 roku, studiował w latach 1970–1975 w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi. Uprawia twórczość intermedialną w zakresie performance, rysunku, rzeźby (obiektów), instalacji. W materiałach, które wykorzystuje, dominuje drewno. Jego instalacje, to fantastyczne konstrukcje o charakterze architektoniczno-scenograficznym. Artysta mieszka i pracuje w Łodzi.