PWN przeprasza Bielsko-Białą
Prawie trzy tygodnie temu informowaliśmy o błędach, jakie znalazły się w encyklopedii PWN. Po naszej interwencji, wprowadzono poprawki w haśle dotyczącym Bielska-Białej. Zamieszczamy nową wersję hasła, które nadesłało nam PWN.
Beata Gutowska, dyrektor wydawniczy ds. projektów specjalnych PWN poinformowała nas, że po zbadaniu sprawy dokonano niezbędnych poprawek w elektronicznej bazie danych. Nowa wersja hasła będzie się ukazywała we wszystkich kolejnych wydaniach drukowanych. Wydawnictwo Naukowe PWN wystosowało też list wyjaśniający do prezydenta Bielska-Białej, w którym przeprasza za niedociągnięcia.
W jego treści czytamy m.in.: "Po wnikliwej analizie zgłoszonych uwag zgadzamy się, że we wspomnianych hasłach znalazły się sformułowania i informacje nieaktualne, a po części nieprecyzyjne. Pozostaje nam przeprosić i podziękować za wytknięcie tych niedociągnięć". Gutowska w imieniu wydawnictwa wyjaśniła, że niektóre rzekome błędy są według specjalistów PWN sformułowaniami prawdziwymi. Ich zdaniem, nie jest błędna informacja o nadaniu praw miejskich dla Bielska w końcu XIII w. Wprawdzie pierwsza wzmianka rzeczywiście pochodzi z roku 1312, ale (jak to jest napisane w historii Bielska-Białej na stronie Urzędu Miasta) "miasto musiało być już zatem podówczas lokowane na prawie polskim", gdyż mowa jest o mieszczanach bielskich.
Więcej nieprawidłowości, które pojawiły się w haśle dotyczącym naszego miasta można znaleźć w artykule "Złoża ropy pod Bielskiem-Białą?"
Poniżej zamieszczamy nową, zweryfikowaną wersję hasła nadesłaną nam przez PWN:
Bielsko-Biała, m. powiat. (do 1998 m. wojew.) w woj. śląskim, powiat grodzki, u podnóża Beskidu Śląskiego i Małego, nad Białą; 176 tys. mieszk. (2009); ośr. przemysłu samochodowego (Fiat Auto Poland, maszynowego, spoż., skórz., chem., do lat. 90. XX w. także włókienniczego; węzeł komunik.; stol. diecezji Kościoła rzymskokatol. i Kościoła Ewang.-Augsburskiego; ośr. nauk. (Akademia Techn.- Humanist.) i kult. (teatry, orkiestra symf.) oraz ośr. turyst.; muzea (Muzeum - Dom Tkacza).
Historia. Bielsko rozwinęło się w XIII w. jako osada targowa przy grodzie kasztelańskim; osiedlali się tu koloniści niem.; prawa miejskie przed 1312; od końca XIII w obrębie księstwa Piastów cieszyńskich (1327 pod panowaniem Czech, od 1526 w monarchii Habsburgów); od 1571 ośr. odrębnego państwa stanowego (1752-1848 własność Sułkowskich); w XV-XVI w. centrum sukiennictwa i płóciennictwa oraz handlu wełną (eksport m.in. do Polski, na Węgry i do Konstantynopola). Biała była osadą roln.- rzem. w księstwie oświęcimskim; wytwarzano tu płótna i sukno; prawa miejskie 1723; od 1772 w zaborze austr.; w końcu XIX w. jedno z najbardziej rozwiniętych gospodarczo miast Galicji. W obu miastach rozwijał się przemysł włókienniczy, gł. wełniany oraz maszynowy; od 1855 połączenie kol. z Czechowicami, od 1878 z Żywcem, od 1888 z Kalwarią Zebrzydowską i Cieszynem; na przeł. XIX i XX w. zakładano pol. szkoły i instytucje kult.- oświat.; miejsce osiedlania się Żydów; w 1. poł. XIX w. założono gminę żyd. w Bielsku, 1865 w Białej (1939 - ok. 5 tys. Żydów); w granicach Polski: Biała od 1918, Bielsko od 1920; w czasie II wojny świat. oba miasta wcielone do Niemiec, 1941-42 getto (więźniowie wywiezieni do obozu koncentracyjnego Auschwitz), obozy pracy przymusowej, liczne egzekucje, m.in. powstańców śląskich (IX-XI 1939); rejon działalności partyzanckiej; 1951 adm. połączenie miast; 1969 do B.- B. włączono m.in.: Mikuszowice Śląskie i Mikuszowice Krakowskie; siedziba 1951- 75 i od 1999 powiatu, 1975-98 woj. bielskiego. W Bielsku 1888 urodził się pisarz E. Zegadłowicz.
Zabytki. Zamek książąt ciesz. (2. poł. XIV w., rozbudowa XV w., przebudowy: na renes. rezydencję XVI w., po 1592-poł. XVII w., po 1753, neorenes. 1855-64); got. kościół cmentarny Św. Stanisława (2. poł. XIV w.), wewnątrz got.- renes. polichromia; kościół Św. Mikołaja (ok. poł. XV w., gruntowna przebudowa i rozbudowa w stylu neorom. 1907-10), z kaplicą grobową (1599-1608); got.- barok. kościół Św. Trójcy, poewang. (1604-08, rozbudowa 1830?, przebudowa 1928); barok.- klasycyst. kościół Opatrzności Bożej (1760-69, rozbudowa 1849-50, przebudowa fasady 1886); kościół ewang. 1782, przebudowa neogot.1881, H.Ferstel, przebudowa wieży 1895-96); kościół ewang. im. M.Lutra (1781-88, przebudowa 1832-35 i 1848-50); neorom. kaplica Św. Anny (1853-55); neobarok.- secesyjny cmentarny kościół ewang. (1909-11); liczne kamienice, wille i gmachy (XIX, 1. poł. XX w.); w dzielnicy Hałcnów - eklekt. kościół Nawiedzenia NMP (1777-84, rozbudowa 1864); klasycyst. dwór (przeł. XVIII i XIX w.); w dzielnicy Mikuszowice Krakowskie - drewn. kościół Św. Barbary (1690), wewnątrz barok. polichromia (1723).
Bielski Okręg Przemysłowy, okręg przem. w woj. śląskim, funkcjonalnie powiązany z GOP; rozciąga się od doliny Wisły na północy po Kotlinę Żywiecką na południu, obejmując aglomerację Bielska-Białej; przemysł gł. środków transportu, metal., maszyn.; gł. ośr. przem.: Bielsko-Biała, Cieszyn, Czechowice-Dziedzice, Andrychów, Żywiec, Kęty.
mad
Beata Gutowska, dyrektor wydawniczy ds. projektów specjalnych PWN poinformowała nas, że po zbadaniu sprawy dokonano niezbędnych poprawek w elektronicznej bazie danych. Nowa wersja hasła będzie się ukazywała we wszystkich kolejnych wydaniach drukowanych. Wydawnictwo Naukowe PWN wystosowało też list wyjaśniający do prezydenta Bielska-Białej, w którym przeprasza za niedociągnięcia.
W jego treści czytamy m.in.: "Po wnikliwej analizie zgłoszonych uwag zgadzamy się, że we wspomnianych hasłach znalazły się sformułowania i informacje nieaktualne, a po części nieprecyzyjne. Pozostaje nam przeprosić i podziękować za wytknięcie tych niedociągnięć". Gutowska w imieniu wydawnictwa wyjaśniła, że niektóre rzekome błędy są według specjalistów PWN sformułowaniami prawdziwymi. Ich zdaniem, nie jest błędna informacja o nadaniu praw miejskich dla Bielska w końcu XIII w. Wprawdzie pierwsza wzmianka rzeczywiście pochodzi z roku 1312, ale (jak to jest napisane w historii Bielska-Białej na stronie Urzędu Miasta) "miasto musiało być już zatem podówczas lokowane na prawie polskim", gdyż mowa jest o mieszczanach bielskich.
Więcej nieprawidłowości, które pojawiły się w haśle dotyczącym naszego miasta można znaleźć w artykule "Złoża ropy pod Bielskiem-Białą?"
Poniżej zamieszczamy nową, zweryfikowaną wersję hasła nadesłaną nam przez PWN:
Bielsko-Biała, m. powiat. (do 1998 m. wojew.) w woj. śląskim, powiat grodzki, u podnóża Beskidu Śląskiego i Małego, nad Białą; 176 tys. mieszk. (2009); ośr. przemysłu samochodowego (Fiat Auto Poland, maszynowego, spoż., skórz., chem., do lat. 90. XX w. także włókienniczego; węzeł komunik.; stol. diecezji Kościoła rzymskokatol. i Kościoła Ewang.-Augsburskiego; ośr. nauk. (Akademia Techn.- Humanist.) i kult. (teatry, orkiestra symf.) oraz ośr. turyst.; muzea (Muzeum - Dom Tkacza).
Historia. Bielsko rozwinęło się w XIII w. jako osada targowa przy grodzie kasztelańskim; osiedlali się tu koloniści niem.; prawa miejskie przed 1312; od końca XIII w obrębie księstwa Piastów cieszyńskich (1327 pod panowaniem Czech, od 1526 w monarchii Habsburgów); od 1571 ośr. odrębnego państwa stanowego (1752-1848 własność Sułkowskich); w XV-XVI w. centrum sukiennictwa i płóciennictwa oraz handlu wełną (eksport m.in. do Polski, na Węgry i do Konstantynopola). Biała była osadą roln.- rzem. w księstwie oświęcimskim; wytwarzano tu płótna i sukno; prawa miejskie 1723; od 1772 w zaborze austr.; w końcu XIX w. jedno z najbardziej rozwiniętych gospodarczo miast Galicji. W obu miastach rozwijał się przemysł włókienniczy, gł. wełniany oraz maszynowy; od 1855 połączenie kol. z Czechowicami, od 1878 z Żywcem, od 1888 z Kalwarią Zebrzydowską i Cieszynem; na przeł. XIX i XX w. zakładano pol. szkoły i instytucje kult.- oświat.; miejsce osiedlania się Żydów; w 1. poł. XIX w. założono gminę żyd. w Bielsku, 1865 w Białej (1939 - ok. 5 tys. Żydów); w granicach Polski: Biała od 1918, Bielsko od 1920; w czasie II wojny świat. oba miasta wcielone do Niemiec, 1941-42 getto (więźniowie wywiezieni do obozu koncentracyjnego Auschwitz), obozy pracy przymusowej, liczne egzekucje, m.in. powstańców śląskich (IX-XI 1939); rejon działalności partyzanckiej; 1951 adm. połączenie miast; 1969 do B.- B. włączono m.in.: Mikuszowice Śląskie i Mikuszowice Krakowskie; siedziba 1951- 75 i od 1999 powiatu, 1975-98 woj. bielskiego. W Bielsku 1888 urodził się pisarz E. Zegadłowicz.
Zabytki. Zamek książąt ciesz. (2. poł. XIV w., rozbudowa XV w., przebudowy: na renes. rezydencję XVI w., po 1592-poł. XVII w., po 1753, neorenes. 1855-64); got. kościół cmentarny Św. Stanisława (2. poł. XIV w.), wewnątrz got.- renes. polichromia; kościół Św. Mikołaja (ok. poł. XV w., gruntowna przebudowa i rozbudowa w stylu neorom. 1907-10), z kaplicą grobową (1599-1608); got.- barok. kościół Św. Trójcy, poewang. (1604-08, rozbudowa 1830?, przebudowa 1928); barok.- klasycyst. kościół Opatrzności Bożej (1760-69, rozbudowa 1849-50, przebudowa fasady 1886); kościół ewang. 1782, przebudowa neogot.1881, H.Ferstel, przebudowa wieży 1895-96); kościół ewang. im. M.Lutra (1781-88, przebudowa 1832-35 i 1848-50); neorom. kaplica Św. Anny (1853-55); neobarok.- secesyjny cmentarny kościół ewang. (1909-11); liczne kamienice, wille i gmachy (XIX, 1. poł. XX w.); w dzielnicy Hałcnów - eklekt. kościół Nawiedzenia NMP (1777-84, rozbudowa 1864); klasycyst. dwór (przeł. XVIII i XIX w.); w dzielnicy Mikuszowice Krakowskie - drewn. kościół Św. Barbary (1690), wewnątrz barok. polichromia (1723).
Bielski Okręg Przemysłowy, okręg przem. w woj. śląskim, funkcjonalnie powiązany z GOP; rozciąga się od doliny Wisły na północy po Kotlinę Żywiecką na południu, obejmując aglomerację Bielska-Białej; przemysł gł. środków transportu, metal., maszyn.; gł. ośr. przem.: Bielsko-Biała, Cieszyn, Czechowice-Dziedzice, Andrychów, Żywiec, Kęty.
mad
Artykuł wyświetlono 2336 razy.
REKLAMA
REKLAMA
Zobacz również
Komentarze 4
vis-usa
jak sami sie nie uszanujemy to nikt nas nie uszanuje.BRAVO bielsko!!!!
pati
dla redakcji gratulacje za konsekwencję i siłę perswazji wobec osób które uwazaja że wiedzą już wszystko!!

Klauzula informacyjna ›