Urodził się 28 lipca 1917 roku w Przeciszowie koło Oświęcimia. Ukończył kolejno gimnazjum w Oświęcimiu i Uniwersytet Jagielloński na Wydziale Teologii. Święcenia kapłańskie przyjął z rąk arcybiskupa Adama Sapiehy. Posługę kapłańską rozpoczął od parafii w Jawiszowicach, niedaleko Oświęcimia. Tam rozpoczęła się jego wielka działalność w Armii Krajowej. Działał w niej, intensywnie pomagając więźniom Aushwitz-Birkenau. Kiedy omal nie wpadł w ręce Gestapo, które natrafiło na ślad organizacji, musiał uciekać. Pojechał do Wiednia. Stamtąd wrócił, lecz już do Andrychowa, do parafii świętego Macieja. W październiku 1950 roku aresztowany przez Urząd Bezpieczeństwa, pod zarzutem szpiegostwa. Jego "winą" było to, że wyspowiadał swego dowódcę, Mariana Serdyla, który także ukrywał się przed UB. Postawiono mu też zarzut antysocjalistycznego wychowania młodzieży, co w owych czasach zawsze kończyło się ciężkim wyrokiem. Skazano go na 8 lat pozbawienia wolności. W więzieniach przesiedział 5 lat, jako więzień polityczny. Po amnestii, został zwolniony i powrócił do Andrychowa. W latach 1961-1971 był proboszczem parafii świętych Szymona i Tadeusza Judy w Kozach, a następne 31 lat był proboszczem w parafii Opatrzności Bożej w Bielsku-Białej a także dziekanem dekanatu bialskiego. Odszedł na emeryturę w 1992 roku. Mieszkał nadal przy parafii Opatrzności Bożej. Jego działalność skupiała się teraz wokół kombatantów i beskidzikiej "Solidarności". Jego wielka działalność została bardzo doceniona. Otrzymał wiele odznaczeń, na czele z Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, który przyznał mu prezydent Lech Wałęsa. Armia uhonorowała go oficerskim stopniem kapitana, a później awansem do stopnia majora. Rada Miasta Bielska-Białej wpisała jego nazwisko do Księgi Zasłużonych dla Miasta, a władze "Solidarności" uczyniły go honorowym członkiem tego związku.

Mąż opatrznościowy