Wydarzenia te będą ilustrować m.in. 140 fotografie archiwalne, pisma, prasa solidarnościowa i inne pamiątki. Wystawa czynna będzie do końca marca bieżącego roku. Eksponaty pochodzą ze zbiorów Regionu Podbeskidzie NSZZ „Solidarność” oraz Działu Historii Muzeum w Bielsku-Białej. Międzyzakładowa Komisja Związkowa NSZZ „Solidarność” i jej przewodniczący Patrycjusz Kosmowski zorganizowała i kierowała w dniach 27 styczeń - 6 luty 1981 r. strajkiem generalnym zakładów pracy na Podbeskidziu. Wyjątkowa arogancja, korupcja i nadużycia materialne ówczesnych władz były przyczyną tego strajku. Wcześniej „Solidarność” wysunęła wobec konkretnych osób zarzuty, połączone z żądaniem odwołania ze stanowisk osób winnych malwersacji, ale zostały one odrzucone przez władze lokalne jak i rząd. W sytuacji fałszywej i pozorowanej „odnowy”, powszechnego żądania przestrzegania praworządności, wolności, poszanowania praw człowieka i demokratyzacji życia społecznego, bielska „Solidarność zdecydowała się na strajk generalny. W pamiętnych latach 1980 – 1981 był to pierwszy strajk okupacyjny tego rodzaju i o takich rozmiarach, jak i pierwszy strajk polityczny skierowany w lokalnych „włodarzy”. Początkowo strajk odbywał się w osamotnieniu na tle kraju, w atmosferze nacisków partyjnych dygnitarzy i SB. Istotny przełom nastąpił po przybyciu Lecha Wałęsy, który poparł zdeterminowanych strajkujących, co zaowocowało skłonieniem rządu do rozmów. Zawarcie porozumienia 6 lutego możliwe było również dzięki znacznej pomocy biskupa Bronisława Dąbrowskiego reprezentującego Episkopat Polski. Strajk mimo ograniczeń życia w mieście, spowodował wzmocnienie NSZZ ‘Solidarność” i wyzwolił solidarną wspólnotę ludzi. Wielu bielskich prominentów zostało odwołanych ze stanowisk.