Kronika Bielska-Białej

Podbeskidzie wyzwalały dwie radzieckie armie: 1 Armia Gwardii pod dowództwem gen. A Greczki i 38 Armia pod dowództwem gen. K. Moskalenko. W dniach 28-29 stycznia zostały wyzwolone miejscowości położone w pobliżu Bielska-Białej: 28 stycznia – Kęty i Wilamowice, 29 stycznia – Czaniec, Kobiernice, Bujaków, Porąbka i Kozy...

Gdy Bielsko-Biała znajdowała się jeszcze w rękach niemieckich w Katowicach i Krakowie tworzyła się nowa władza, która podążając za wojskiem sowieckim przejmowała władzę w wyzwolonych miejscowościach...

Euforia po wyzwoleniu miasta szybko ustąpiła strachowi, gdyż z nadejściem Armii Radzieckiej  nastał nowy terror tym straszniejszy, że z ręki Polaków ginęli Polacy...

Zaraz po wyzwoleniu Polacy przystąpili do aktywnego organizowania życia kulturalnego dwumiasta. 2 maja 1945 roku przy ul. 3 Maja 7 rozpoczął działalność Dom Kultury w Bielsku...

Po wyzwoleniu przywrócono stan administracyjny Polski z 1939 roku co doprowadziło do rozdzielenia połączonych w czasie okupacji Bielska i Białej. Ponowne połączenie Bielska i Białej w 1951 roku poprzedził kilkuletni okres sporów i dyskusji.

Od początku 1948 roku toczyła się dyskusja nad rola partii oraz zjednoczeniem PPS i PPR. W „Nowych Drogach” (listopad-grudzień) Bolesław Bierut opublikował tekst pt. „Zjednoczenie, nowy etap w walce o lepszą przyszłość”. Zapowiedział w nim walkę klasową oraz kontynuację radzieckiego modelu budowy socjalizmu.

Czas odwilży zaowocował skorygowaniem polityki prasowo-wydawniczej państwa z sterowanej centralnie i wydawanej głownie w stolicy i dużych ośrodkach wojewódzkich na prasę wydawaną lokalnie. W kraju powstały liczne czasopisma o zasięgu powiatowym i miejskim, które miały spełniać zadania informacyjno-propagandowe.

Społeczeństwo żyło także sportem, a w szczególności boksem. W 1952 (5.09) sekcja bokserska BBTS awansowała do II ligi, a w rok później do pierwszej ligi.

Początek 1950 roku przyniósł przekształcenie Państwowych Zakładów Przemysłu Wełnianego nr 14 w Bielsku w 13 samodzielnych przedsiębiorstw podporządkowanych Centralnemu Zarządowi Przemysłu Wełnianego w Łodzi  ( zakł. A B C D E  F G H I J ), w Kamienicy ( K L Ł), w Mikuszowicach Krak. ( O P R S T  U V ), w Kętach ( W) w Wapienicy ( Y) Skoczowie ( Z).

W początku lat 50-tych roku powstały pierwsze automaty telefoniczne w Bielsku-Białej” Pierwszy-hol dworca PKP, drugi i trzeci- Urząd Pocztowy, czwarty- dworzec towarowy PKP...

Pod koniec tych lat w marcu 1968 r. młodzież zamanifestowała swe poparcie dla niezadowolenia studenckiego, a bielscy Żydzi ponownie musieli opuścić miasto....

Jesienią 1957 roku wykorzystując falę popaździernikowego ożywienia powstał w Bielsku-Białej z inicjatywy lokalnych środowisk kulturalnych komitet organizacyjny w osobach Antoniego Hałatka, prezesa Towarzystwa Rozwoju Ziem Zachodnich, mgr Kamińskiego i redaktora Władysława Czai, którego celem było powołanie Towarzystwa Miłośników Ziemi Bielsko-Bialskiej....

Na początku marca 1982 roku wyszły dwa pierwsze numery podziemnej „Solidarności Podbeskidzia”. Pierwszym redaktorem był ślusarz z FSM-u Jerzy Bińkowski, później Krzysztof Paszek – kierowca mechanik, a od maja 1983 roku redakcję przejęła Grażyna Staniszewska.

Zgodnie z uchwałą z kwietnia 1988 roku zmieniono od stycznia 1989 roku  nazwy ulic: Woroszyłowa na gen. W. Sikorskiego,  T. Łysenki na Magnolii, ul. Niecałą na Drukarzy, Drukarską na Działkowców, na koniec roku 21 grudnia przywrócono dawną nazwę miejskiego lasu – Cygański Las.

Wraz ze zmianą nazw ulic przystąpiono do wyburzania starych i odsłaniania nowych pomników. W lutym 1990 roku jako jeden z pierwszych usunięto popiersie Pawła Findera, potem pomniki Armii Radzieckiej w Bielsku i Białej.

ŚWIĘTO 11 LISTOPADA.
Przełom 1989 roku przywrócił obchody 11 Listopada jako Dnia Niepodległości. W Bielsku-Białej 10 listopada KPN zorganizował na pl. Wolności wiec z okazji 71 rocznicy odzyskania Niepodległości.

Aktywną działalność na terenie miasta i regionu rozpoczęli ekolodzy. W prasie pojawiły się ekologiczne teksty. Bielscy ekolodzy włączyli się do akcji protestacyjnej przeciwko koksowni w Stonawie, przeprowadzili tez nieudaną próbę uratowania drzew przeznaczonych do wycięcia w centrum Bielska-Białej.

W lutym 1990 roku nastąpiło rozwiązanie PZPR. Na jej gruzach powstała SdRP, która przejęła majątek partii, długi i cześć jej członków. Przewodniczącym nowej lewicowej partii w Bielsku-Białej został Antoni Kobielusz. W maju 1990 r. odbyły się pierwsze wolne samorządowe wybory w Bielsku-Białej.